تاريخچه وزارتخانه
ساختار و سازمان وزارت راه و ترابري در طول مدتي كه از فعاليت آن مي‌گذرد به دليل ضرورت‌هاي ملي به دفعات دچار تغيير و تحول گرديده است. روند اين تحول را مي‌توان به دوره‌هاي زير تقسيم‌بندي نمود:

وزارت فوائد عامه
در سال 1298 هجري قمري و در دوران سلطنت ناصرالدين‌شاه وزارت فوائد عامه تاسيس شد و امور مربوط بر احداث راه، پل و راه‌داري بر‌عهده وزارت‌خانه مذكور گذاشته شد. اين وزارتخانه تدريجا در سال‌هاي پس از تاسيس به وظائف ديگري مانند تجارت و فلاحت پرداخته كه به همين دليل بعدها به نام فوائد عامه و تجارت و فلاحت تغيير نام يافته است. هزينه‌هاي راه‌سازي در اين دوران با اخذ "باج راه" كه در راهدار‌خانه‌ها گرفته مي‌شده تامين مي‌گرديد و اين مبلغ ساليانه از سه ميليون ريال تجاوز نمي‌كرد.

اداره كل طرق و شوارع
از سال 1301 اداره‌اي به نام "اداره كل طرق و شوارع" در وزارت فلاحت و تجارت و فوائد عامه به منظور اقدام موثر براي ساختمان راه‌ها، نگهداري و بهره‌برداري تشكيل گرديد.
اداره كل طرق و شوارع، راه‌هاي كشور را به نواحي مختلف تقسيم و مسئوليتي براي اداره امور تعمير و نگهداري آنها معين كرد.

تشكيل وزارت طرق و شوارع
در سال 1308 به موجب قانوني كه از مجلس شوراي ملي گذشت، اداره كل طرق و شوارع به وزارت طرق و شوارع تبديل شد.
با تاسيس وزارت مذكور راه‌سازي در ايران گسترش يافت و با امكاناتي كه تدريجا فراهم شد برنامه‌ها و پروژه‌هاي راه‌سازي ادامه پيدا كرد.

تشكيل وزارت راه
در سال 1315 وزارت طرق و شوارع با تصويب مجلس شوراي ملي به وزارت راه تغيير نام يافت.

تغيير نام وزارت راه به وزارت راه و ترابري
در تاريخ 16/4/1353 به منظور اعمال سياست جامع و هماهنگ براي ترابري كشور و توسعه و تجهيز، گسترش، نگاهداري و ايجاد تاسيسات زيربنايي آن با توجه به مقتضيات توسعه اجتماعي، اقتصادي و عمراني و دفاع ملي با رعايت قوانين مربوط نام وزارت راه به وزارت راه و ترابري تغيير يافت.